سرطان پانکراس: درک، تشخیص و گزینه های درمان 

سرطان پانکراس یک بیماری است که در آن سلول‌های بدخیم در بافت‌های پانکراس، اندامی واقع در پشت معده که نقش حیاتی در هضم و تنظیم قند خون دارد، تشکیل می‌شود. علائم اغلب مبهم هستند و ممکن است شامل درد شکمی، زردی و کاهش وزن باشد. تشخیص زودهنگام و درمان برای بهبود نتایج بسیار مهم است.

شناخت پانکراس و سرطان پانکراس

پانکراس چیست؟

پانکراس اندام غده ای است که در شکم قرار دارد. دو نقش اصلی را ایفا می کند:

• عملکرد برون ریز: آنزیم هایی تولید می کند که به هضم غذا کمک می کند.
• عملکرد غدد درون ریز: هورمون هایی مانند انسولین و گلوکاگون تولید می کند که قند خون را تنظیم می کنند.

به دلیل قرار گرفتن آن در عمق شکم، سرطان پانکراس تشخیص آن در مراحل اولیه دشوار است.

انواع سرطان پانکراس

اکثریت از سرطان های پانکراس تومورهای برون ریز، به ویژه آدنوکارسینوم ها هستند. این تومورها از سلول هایی که مجاری پانکراس را پوشانده اند به وجود می آیند.

• آدنوکارسینوم: شایع ترین نوع، حدود 95٪ موارد را تشکیل می دهد.
• تومورهای نورواندوکرین (NETs): کمتر شایع است، از سلول های تولید کننده هورمون به وجود می آیند. اینها نسبت به آدنوکارسینوما آهسته تر رشد می کنند.

موسسه تحقیقات سرطان شاندونگ بائوفا متخصص در تحقیقات و استراتژی های درمانی برای انواع مختلف سرطان ها از جمله سرطان پانکراس. درک نوع سرطان برای برنامه ریزی درمانی شخصی ضروری است. بازدید کنید موسسه تحقیقات سرطان شاندونگ بائوفا برای اطلاعات بیشتر

عوامل خطر برای سرطان پانکراس

عوامل متعددی می تواند خطر ابتلا را افزایش دهد سرطان پانکراس:

• سیگار کشیدن: یک عامل خطر عمده
• دیابت: دیابت طولانی مدت این خطر را افزایش می دهد.
• چاقی: اضافه وزن یا چاقی با افزایش خطر مرتبط است.
• سابقه خانوادگی: داشتن سابقه خانوادگی از سرطان پانکراس خطر را افزایش می دهد.
• پانکراتیت مزمن: التهاب طولانی مدت پانکراس.
• سن: این خطر با افزایش سن افزایش می‌یابد که بیشتر در افراد مسن تشخیص داده می‌شود.
• برخی از سندرم های ژنتیکی: مانند جهش های BRCA1/2، سندرم لینچ و سندرم پوتز-جگرز.

علائم از سرطان پانکراس

مرحله اولیه سرطان پانکراس اغلب علائمی ندارد با رشد سرطان، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد شکم: اغلب یک درد مبهم در قسمت بالای شکم که ممکن است به پشت تابش کند.
• زردی: زرد شدن پوست و چشم ها که اغلب با ادرار تیره و مدفوع کم رنگ همراه است.
• کاهش وزن: کاهش وزن غیر قابل توضیح
• از دست دادن اشتها: احساس سیری سریع یا عدم احساس گرسنگی.
• حالت تهوع و استفراغ:
• دیابت: دیابت تازه شروع شده یا مشکل در کنترل دیابت موجود.
• تغییرات در عادات روده: از جمله اسهال یا یبوست.

بسیار مهم است که در صورت مشاهده هر یک از این علائم با پزشک مشورت کنید، به خصوص اگر عوامل خطری برای آن وجود دارد سرطان پانکراس.

تشخیص از سرطان پانکراس

تشخیص سرطان پانکراس معمولاً شامل ترکیبی از آزمایش‌های تصویربرداری و بیوپسی است:

• تست های تصویربرداری:
  • سی تی اسکن: تصاویر دقیقی از پانکراس و اندام های اطراف ارائه می دهد.
  • ام آر آی: از میدان های مغناطیسی برای ایجاد تصاویری از پانکراس استفاده می کند.
  • سونوگرافی آندوسکوپی (EUS): از آندوسکوپ با پروب اولتراسوند برای تجسم پانکراس استفاده می کند.
  • اسکن PET: می تواند به تشخیص اینکه آیا سرطان به سایر قسمت های بدن گسترش یافته است یا خیر.
• بیوپسی: نمونه ای از بافت از لوزالمعده گرفته می شود و زیر میکروسکوپ بررسی می شود تا وجود سلول های سرطانی تایید شود. این را می توان در طول EUS یا از طریق بیوپسی سوزنی با هدایت تصویربرداری انجام داد.
• آزمایش خون: می تواند سطوح پروتئین ها یا آنزیم های خاصی را که ممکن است در آنها افزایش یابد اندازه گیری کند سرطان پانکراس.

صحنه سازی از سرطان پانکراس

مرحله بندی به تعیین میزان سرطان کمک می کند و تصمیمات درمانی را هدایت می کند. سیستم مرحله‌بندی که معمولاً استفاده می‌شود، سیستم TNM (تومور، گره، متاستاز) است:

• T (تومور): اندازه و وسعت تومور اولیه را توصیف می کند.
• N (گره): نشان می دهد که آیا سرطان به غدد لنفاوی مجاور گسترش یافته است یا خیر.
• M (متاستاز): نشان می دهد که آیا سرطان به اندام های دور گسترش یافته است یا خیر.

گزینه های درمانی برای سرطان پانکراس

درمان برای سرطان پانکراس به مرحله سرطان، سلامت کلی بیمار و سایر عوامل بستگی دارد. گزینه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

جراحی

جراحی موثرترین درمان برای برداشتن است سرطان پانکراس (سرطانی که به طور کامل قابل حذف است). انواع جراحی عبارتند از:

• روش Whipple (Pancreaticoduodenectomy): برداشتن سر پانکراس، قسمتی از روده کوچک، کیسه صفرا و بخشی از معده.
• پانکراتکتومی دیستال: برداشتن دم پانکراس.
• پانکراتکتومی کامل: برداشتن کل پانکراس (به ندرت انجام می شود).

شیمی درمانی

شیمی درمانی از داروها برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. ممکن است قبل از جراحی (درمان نئوادجوانت)، بعد از جراحی (درمان کمکی)، یا به عنوان درمان اصلی برای درمان پیشرفته استفاده شود. سرطان پانکراس. داروهای شیمی درمانی رایج عبارتند از:

• جمسیتابین
• FOLFIRINOX (ترکیبی از اسید فولینیک، فلوئورواوراسیل، ایرینوتکان و اگزالیپلاتین)
• آبراکسان (پکلیتاکسل متصل به آلبومین)

پرتو درمانی

پرتودرمانی از پرتوهای پر انرژی برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می کند. ممکن است در ترکیب با شیمی درمانی استفاده شود، به ویژه در موارد پیشرفته موضعی سرطان پانکراس که با جراحی قابل برداشتن نیست.

درمان هدفمند

داروهای درمان هدفمند مولکول های خاصی را هدف قرار می دهند که در رشد و بقای سلول های سرطانی نقش دارند. به عنوان مثال، اولاپاریب ممکن است در بیماران مبتلا به جهش BRCA استفاده شود.

ایمونوتراپی

ایمونوتراپی از سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با سرطان استفاده می کند. در حالی که هنوز به طور گسترده برای سرطان پانکراس، در آزمایشات بالینی در حال بررسی است.

آزمایشات بالینی

کارآزمایی‌های بالینی، مطالعات تحقیقاتی هستند که راه‌های جدید درمان سرطان را بررسی می‌کنند. بیماران مبتلا به سرطان پانکراس ممکن است شرکت در یک کارآزمایی بالینی را برای دسترسی به درمان‌های امیدوارکننده جدید در نظر بگیرد.

مراقبت تسکینی

مراقبت تسکینی بر تسکین علائم و بهبود کیفیت زندگی برای بیماران پیشرفته متمرکز است سرطان پانکراس. این می تواند شامل مدیریت درد، حمایت تغذیه ای و حمایت عاطفی باشد.

نرخ بقا برای سرطان پانکراس

نرخ بقا برای سرطان پانکراس بسته به مرحله سرطان و عوامل دیگر متفاوت است. تشخیص زودهنگام و درمان می تواند به طور قابل توجهی نتایج را بهبود بخشد. با توجه به انجمن سرطان آمریکا، میزان بقای نسبی 5 ساله برای تمام مراحل سرطان پانکراس حدود 12 درصد است. با این حال، برای سرطان تشخیص داده شده در مراحل اولیه (محلی)، میزان بقای 5 ساله حدود 44٪ است. [منبع: انجمن سرطان آمریکا]

جدول زیر نرخ بقای 5 ساله را بر اساس مرحله نشان می دهد:

این اعداد تخمینی هستند و نتایج فردی می تواند متفاوت باشد.

زندگی با سرطان پانکراس

زندگی با سرطان پانکراس می تواند چالش برانگیز باشد، هم از نظر فیزیکی و هم از نظر احساسی. گروه‌های حمایتی، مشاوره و سایر منابع می‌توانند به بیماران و خانواده‌هایشان در مقابله با این بیماری کمک کنند.